АЙЛАНЫЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Дөңгелениў, бир нәрсениң өз әтирапында айланыўы, мийи айланыў, жер айланыў.
Көзи тынып басы айланды, жүруге шамасы жоқ (Б.Бекниязова).
2. Дөңгелектеў, төрт тәрепинен қоса жүрип өтиў.
3. Өзгериў, дөниў.
Рахманийдан көрген түстер, оңға айланып биздиң иелер (А.Дабылов).
Оны уйқылатыў ушин дәстүрге айланып кеткен нама ырғағы менен ҳәййиўлеў (Ә.Тәжимуратов).