АЙДАЛЫЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Сүргинге кетиў, киси алдына түсиў, еркинен айырылыў.
Тил менен оқ аттың, белиң буўылып, Айдалдың сүргинге бәрҳа қуўылып (С.Нурымбетов).
2. Жер сүриў, айдаў.
Арасынан универсал айдалып, қарықлары суўға толып жатыр тап (Т.Сейтжанов).
3. Түйек айдаў.
Күн қызыўдан түйек айдады (Б.Кербабаев).