АДАСЫЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Жанылысыў, қәтелесиў, жолдан шығыў.
Ақмақ ғәўир адастың, Күнде жүрер жолыңнан («Ер Зийўар»).
2. Жол таппаў, жолдан шығыў, билмей қалыў.
Адамзат ай болмаса адасады, кеўилди сөйлеспесең кир басады (ққ.х.қ.).
Булардың қасындағы аңшы ийт қоянды көре сала қуўып еди, жете алмай адасып қалды (К.Султанов).