АЎЫЛЖЫЎ

Қарақалпақша

ф. Бир түрли болыў, жүректиң әжеп-тәўир болыўы, мийдиң айланыўы. Жайдың төбеси еденге түсип, едени жоқарыға көтерилип баратырғандай мийи аўылжып, түбинен кесилген ағаштай әсте-әстелеп дүс төменине жығылды (Т.Қайыпбергенов).